Spugen op de paus

Wat een verschil in reactie. Werd onze koningin van alle kanten de hemel in geprezen, de paus mag – zo hoorde ik iemand letterlijk in het journaal zeggen – naar de hel lopen. Met alle respect voor onze koningin vraag ik me af: hoe komt het dat zij ineens heilig wordt verklaard en de paus tot duivel wordt bestempeld?

Nederland heeft haar gal gespuwd. Op al die ‘schijnheilen van christenen’. Het was meer dan schaamteloos wat mensen al carnaval vierend er allemaal uitgooiden, toen ze geconfronteerd werden met het aftreden van ‘hun’ paus. Maar ook in het tv-programma ‘De wereld draait door’ raakte elke nuancering zoek. Men had letterlijk geen goed woord over voor de man. En er bleef niks heel van de priester die hem in het programma vertegenwoordigde. Zelfs presentator Matthijs van Nieuwkerk vond het op een gegeven moment te ver gaan en riep een vaste stamgast tot de orde. En wat te denken van Bert Wagendorp die in de Volkskrant Benedictus typeerde als ‘de chef van duizenden kinderlokkers’. “Humor meneer… moet kunnen!”, zal hij zeggen als hij dit leest.

Zeker, het seksueel misbruik blijft een afschuwelijke kwestie. Die op geen enkele manier goed te praten is. Er valt trouwens nog veel meer over kerk en christenen te zeggen waar je niet vrolijk van wordt. Ik kan het weten, loop al jaren mee. Maar dit venijn heeft zo’n hatelijke trek, dat het alles heeft van het bekende en beruchte  ‘wegzetten van groepen mensen’. Terwijl ik tot voor kort begrepen had dat dit in ons politiek zo correcte landje doodzonde nummer 1 is.

Het lijkt wel, zo las ik in de column van Bert Jan Lietaert Peerbolte (docent aan de VU) die mij tot het schrijven van dit blog inspireerde, alsof het in brede kring geaccepteerd is om het christendom als pispaal te gebruiken. Ironisch genoeg hebben mensen echter niet in de gaten dat zij exact hetzelfde doen als Wilders deed en doet (waar iedereen zo uitdrukkelijk afstand van neemt, weet u wel) ten opzichte van de Islam. Grote groepen van mensen belachelijk maken en demoniseren. Wilders lijkt er soms zelfs een doetje bij te worden. Die kan tenminste nog zeggen dat er ook veel goede moslims zijn.

Is dit Nederland? Het is wel het Nederland dat op dit moment de toon aangeeft. In de media en soms tot in de regering toe. Vreemd. We willen o zo graag tolerant zijn. Gelijke behandeling voor iedereen. Met één uitzondering, zo lijkt het al meer: zolang die ander maar geen christen is. Zijn we echt zo’n gevaar geworden voor de samenleving…?

Paul Visser